Þetta er ekki hægt en það góða er þó að maður býr ekki norður í rassgati.
mánudagur, maí 14, 2012
Sumar?
Þetta er ekki hægt en það góða er þó að maður býr ekki norður í rassgati.
sunnudagur, maí 13, 2012
Listamaðurinn í leikskólanum
Skaust niður í Mjódd um daginn ásamt þeim yngsta og þeim elsta til að pikka upp pizzu. Á meðan við biðum skutumst við inn í göngugötuna til að finna listaverkið hans Daða Steins en venja er að leikskólarnir í hverfinu sýni verk krakkanna í Mjóddinni á vorin. Þegar ég var að smella mynd af drengnum við verkið þá gat ég ekki annað en fengið svona nett dé-já-vu enda hafði ég verið þarna áður í þessum erindagjörðum. Mér finnst ekki langt síðan ég var að taka mynd af Loga Snæ við sama tilefni. Gaman að því, nema kannski að því leyti að það þýðir að maður er ekki að verða neitt yngri.
laugardagur, maí 12, 2012
Skilaboð til Afríku
Eitthvað fóru menn allt í einu að verða yfirlýsingaglaðir þarna hinumegin á kúlunni, við það eitt að versla sér eitt stykki körfuboltaspjald. Nánar um það -HÉR-
Lokahóf yngri flokka ÍR í körfunni var í dag. Logi Snær fékk ríkismedalíuna, enn það ungur að menn eru ekki farnir að pikka einstaklinga út en hann er að standa sig mjög vel, er öflugur strákurinn. Ísak Máni fékk svo viðurkenningu fyrir ástundun í sínum flokk. Að auki var svo keppt í Stinger skotkeppni á þessu lokahófi. Ísak Máni gerði sér lítið fyrir og vann eldri flokkinn og fékk viðurkenningu fyrir það. Logi Snær stóð sig líka frábærlega og náði 3ja sætinu í yngri flokknum en átti þar í keppni við gaura upp í 6. bekk, þ.e. allt að þremur árum eldri.
Þannig að menn vilja bara hafa það á hreinu að Stjörnuliðið í Breiðholtinu er við stífar æfingar og mun taka á móti allri mótspyrnu frá áhugamannaklúbbum af fullri hörku. Myndir segja meira en mörg örð og í þessi tilfelli ættu videómyndir að styrkja mál okkar. Mæli með að aðrir auki eitthvað æfingaprógrammið hjá sér til að það verði hreinlega ekki troðið yfir þá.
Lokahóf yngri flokka ÍR í körfunni var í dag. Logi Snær fékk ríkismedalíuna, enn það ungur að menn eru ekki farnir að pikka einstaklinga út en hann er að standa sig mjög vel, er öflugur strákurinn. Ísak Máni fékk svo viðurkenningu fyrir ástundun í sínum flokk. Að auki var svo keppt í Stinger skotkeppni á þessu lokahófi. Ísak Máni gerði sér lítið fyrir og vann eldri flokkinn og fékk viðurkenningu fyrir það. Logi Snær stóð sig líka frábærlega og náði 3ja sætinu í yngri flokknum en átti þar í keppni við gaura upp í 6. bekk, þ.e. allt að þremur árum eldri.
Þannig að menn vilja bara hafa það á hreinu að Stjörnuliðið í Breiðholtinu er við stífar æfingar og mun taka á móti allri mótspyrnu frá áhugamannaklúbbum af fullri hörku. Myndir segja meira en mörg örð og í þessi tilfelli ættu videómyndir að styrkja mál okkar. Mæli með að aðrir auki eitthvað æfingaprógrammið hjá sér til að það verði hreinlega ekki troðið yfir þá.
laugardagur, apríl 21, 2012
Weber 200
En þetta er að svínvirka, a.m.k. var svínið í kvöld déskoti fínt.
þriðjudagur, apríl 17, 2012
þriðjudagur, apríl 10, 2012
Suðureyri páskar 2012 - Maður gerir ekki rassgat einn
Fyrir nokkru ljóst að við myndum eyða páskunum á Suðureyri vegna fermingar hjá Daníel Viðar, þannig að við ákváðum að gera smá frí úr þessu:
Miðvikudagur: Ferðadagurinn. Lögðum af stað um kl 10:30 og vorum komin á leiðarendara u.þ.b. 5 tímum seinna. Stoppuðum í smá stund í Búðardal og fengum okkur hressingu en að öðru leyti var það bara bíllinn. Ekki mikið stopp í boði þegar fram hjá Hólmavík var komið, endalausir firðir og ekki skitin bensínstöð til að bjarga lífinu ef með þyrfti. Fengum flott herbergi, eða meira svona íbúð, a-la Jóhanna enda verða menn að gera vel fyrir þá sem koma fyrstir. Svo voru menn svona meira að hrista ferðalagið úr sér seinni hluta dagsins.
Fimmtudagur: Rólegheit frameftir degi. Sigga fór í ræktina á Suðureyri, toppiði það, og svo var tekin bíltúr út á Ísafjörð. Sögukvöld á hótelinu þar sem menn koma og þeir sem hafa sögur að segja leyfa hinum að njóta. 3ja skiptið sem þetta er haldið á skírdag, núna var þemað sjómannasögur. Jói Varða var m.a. á svæðinu og fór með nokkrar. Gaman að þessu.
Föstudagur: Eftir morgunmat á hótelinu var farið í smá ævintýrarölt á Suðureyri. Leikskólinn var tekinn út og sparkvöllurinn reyndur. Jóhanna fór á kostum í tuðrusparki, heimurinn getur grátið það að hún hafi ekki lagt þetta fyrir sig. Við Logi Snær tókum sprett í sundlaug staðarins og hann fékk að prófa þetta sér sveitlenska fyrirbrigði að borða ispinna í heita pottinum. Furðulegt fyrirbæri. Kvöldmatur á hótelinu, ljúffeng en rótsterk fiskisúpa og eftir matinn bauð Kolla hans Jóa upp á köku enda átti hún afmæli þann daginn. Ekki var hægt að sleppa því að kíkja á menningarviðburðinn Aldrei fór ég suður fyrst maður var í nágrenninu. Við Ísak Máni rúlluðum á Ísafjörð og kíktum á þetta. Komum á fínum tíma, Páll Óskar að stíga á svið. Tónlistin hans kannski ekki alveg minn tebolli en það er ekki annað hægt en að hrífast með, drengurinn gerir þetta af svo miklu lífi og sál. Frekar breitt aldursbil á þessum tímapunkti og þægileg stemming. Ég tróð Ísaki upp á einhvern vörubrettastafla þar sem hann gt bara setið og fylgst með. Svo komu einhver tvö bönd, Gang Related og Vintage Caravan, sem voru svona la-la en ekkert sem ég þekkti. Jón Jónsson steig svo á svið og hann var flottur, ég er alveg að kaupa hann þegar þannig liggur á mér. Við vorum komnir of nálægt Skálmöld til að fara heim á þessum tímapunkti. Næst var hljómsveitin Legend með Krumma úr Mínus, ég kannaðist við þarna eitt lag og þeir voru bara fínir. Okkur til mikillar gleði hafi næsti maður á svið forfallast þannig að Skálmöld voru næstir. Þarna var Ísak Máni orðinn með yngstu mönnum á svæðinu og bilið á milli manna fór að minnka. En boy-o-boy var þetta þess virði. Þvílíkir snillingar. Ég verð að fara að millifæra reglulega á Húsavíkurkaupstað fyrir að hafa framleitt þessa drengi. Ísak var að kaupa þetta og það var gaman að því. Við létum okkur hverfa eftir að þeir höfðu lokið sér af, hinkruðum ekki eftir síðasta bandinu, Sykur, enda Ísak búinn að fá nóg sýnishorn af unglingadrykkju og sem betur fer held ég að hann hafi nú ekki alveg verið að kaupa það, hvað svo sem síðar verður. Við skriðum hérna heim á Suðureyri um kl 01:00, með suð í eyrunum eins og á að vera eftir svona.
Laugardagur: Chillað framan af degi, mamma og Sjöbba mættu með flugi um morguninn. Menn tóku ákvörðun um að taka forskot á páskaeggin og stúta þeim degi áður en lög og venjur kveða á um.
Við stórfjölskyldan kíktu yfir á Ísafjörð til að sjá upphafi á tónleikum dagsins, Pollapönk var möst. Þeir voru hressir og 113 Vælubíllinn gerði lukku. Endaði daginn bara í slökun yfir tölvunni. Horfið m.a. á Aldrei fór ég suður í beinni á netinu, var aðallega Ham sem ég vildi sjá þá um kvöldið en nennti ekki að keyra einn yfir á Ísafjörð.
Sunnudagur: Stóri dagurinn hans Daníels. Viðruðum liðið aðeins eftir morgunmat en kl 14:00 var kirkjan. Ég tók kirkjuna ásamt Ísaki og Loga en Sigga og Daði tóku slökun á þetta fyrir veisluna. Veislan var svo út á hóteli kl 16:00 og rúllaði hún bara þægilega í gegn. Drengurinn fékk eitthvað af gjöfum en umslögin voru í miklum meirihluta.
Mánudagur: Heimferðardagur. Fékk sjokk þegar ég kíkti út um gluggann og sá að það var allt orðið hvítt. Vel hvítt.
Það var því ekkert að gera en að drífa sig af stað. Það var ljóst í upphafi að keppikeflið var að koma sér yfir helstu fjallvegi hið snarasta og í Búðardal. Fjórum tímum síðar var því takmarki náð og beikonborgari í hönd. Það verður að segjast að Steingrímsfjarðarheiðin var ekkert grín. Lúsast á nokkra kílómetra hraða í snjóhvítri blindu og ef náðist að sjá næstu stiku þá var takmarkinu náð. Þetta hafðist og drengirnir stóðu sig rosalega vel eftir 4 tíma stanslausa bílsetu. Og enn höfum við ekki farið út í DVD spilarann, menn verða bara að lesa og dunda sér. Þegar við rúlluðum okkur úr Búðardal var sól í heiði og iðagræn tún, maður hélt í smástund að við værum komin til annars lands. Það voru þreyttir ferðalangar sem skriðu heim til sín eftir 7 tíma ferðalag og 1.100 km að baki yfir páskana.
Miðvikudagur: Ferðadagurinn. Lögðum af stað um kl 10:30 og vorum komin á leiðarendara u.þ.b. 5 tímum seinna. Stoppuðum í smá stund í Búðardal og fengum okkur hressingu en að öðru leyti var það bara bíllinn. Ekki mikið stopp í boði þegar fram hjá Hólmavík var komið, endalausir firðir og ekki skitin bensínstöð til að bjarga lífinu ef með þyrfti. Fengum flott herbergi, eða meira svona íbúð, a-la Jóhanna enda verða menn að gera vel fyrir þá sem koma fyrstir. Svo voru menn svona meira að hrista ferðalagið úr sér seinni hluta dagsins.
Fimmtudagur: Rólegheit frameftir degi. Sigga fór í ræktina á Suðureyri, toppiði það, og svo var tekin bíltúr út á Ísafjörð. Sögukvöld á hótelinu þar sem menn koma og þeir sem hafa sögur að segja leyfa hinum að njóta. 3ja skiptið sem þetta er haldið á skírdag, núna var þemað sjómannasögur. Jói Varða var m.a. á svæðinu og fór með nokkrar. Gaman að þessu.
Föstudagur: Eftir morgunmat á hótelinu var farið í smá ævintýrarölt á Suðureyri. Leikskólinn var tekinn út og sparkvöllurinn reyndur. Jóhanna fór á kostum í tuðrusparki, heimurinn getur grátið það að hún hafi ekki lagt þetta fyrir sig. Við Logi Snær tókum sprett í sundlaug staðarins og hann fékk að prófa þetta sér sveitlenska fyrirbrigði að borða ispinna í heita pottinum. Furðulegt fyrirbæri. Kvöldmatur á hótelinu, ljúffeng en rótsterk fiskisúpa og eftir matinn bauð Kolla hans Jóa upp á köku enda átti hún afmæli þann daginn. Ekki var hægt að sleppa því að kíkja á menningarviðburðinn Aldrei fór ég suður fyrst maður var í nágrenninu. Við Ísak Máni rúlluðum á Ísafjörð og kíktum á þetta. Komum á fínum tíma, Páll Óskar að stíga á svið. Tónlistin hans kannski ekki alveg minn tebolli en það er ekki annað hægt en að hrífast með, drengurinn gerir þetta af svo miklu lífi og sál. Frekar breitt aldursbil á þessum tímapunkti og þægileg stemming. Ég tróð Ísaki upp á einhvern vörubrettastafla þar sem hann gt bara setið og fylgst með. Svo komu einhver tvö bönd, Gang Related og Vintage Caravan, sem voru svona la-la en ekkert sem ég þekkti. Jón Jónsson steig svo á svið og hann var flottur, ég er alveg að kaupa hann þegar þannig liggur á mér. Við vorum komnir of nálægt Skálmöld til að fara heim á þessum tímapunkti. Næst var hljómsveitin Legend með Krumma úr Mínus, ég kannaðist við þarna eitt lag og þeir voru bara fínir. Okkur til mikillar gleði hafi næsti maður á svið forfallast þannig að Skálmöld voru næstir. Þarna var Ísak Máni orðinn með yngstu mönnum á svæðinu og bilið á milli manna fór að minnka. En boy-o-boy var þetta þess virði. Þvílíkir snillingar. Ég verð að fara að millifæra reglulega á Húsavíkurkaupstað fyrir að hafa framleitt þessa drengi. Ísak var að kaupa þetta og það var gaman að því. Við létum okkur hverfa eftir að þeir höfðu lokið sér af, hinkruðum ekki eftir síðasta bandinu, Sykur, enda Ísak búinn að fá nóg sýnishorn af unglingadrykkju og sem betur fer held ég að hann hafi nú ekki alveg verið að kaupa það, hvað svo sem síðar verður. Við skriðum hérna heim á Suðureyri um kl 01:00, með suð í eyrunum eins og á að vera eftir svona.
Laugardagur: Chillað framan af degi, mamma og Sjöbba mættu með flugi um morguninn. Menn tóku ákvörðun um að taka forskot á páskaeggin og stúta þeim degi áður en lög og venjur kveða á um.
Sunnudagur: Stóri dagurinn hans Daníels. Viðruðum liðið aðeins eftir morgunmat en kl 14:00 var kirkjan. Ég tók kirkjuna ásamt Ísaki og Loga en Sigga og Daði tóku slökun á þetta fyrir veisluna. Veislan var svo út á hóteli kl 16:00 og rúllaði hún bara þægilega í gegn. Drengurinn fékk eitthvað af gjöfum en umslögin voru í miklum meirihluta.
Mánudagur: Heimferðardagur. Fékk sjokk þegar ég kíkti út um gluggann og sá að það var allt orðið hvítt. Vel hvítt.
þriðjudagur, apríl 03, 2012
Síðasta helgi
Síðasta helgi var nokkuð þétt. Haldið var upp á 3ja ára afmæli Daða og Heklu upp í Mosó hjá Ingu og Gunna á laugardeginum. Hefðbundið, innbirt of mikið af kökum og með því, og allir hoppandi og skoppandi í sykursjokki. Páskaeggið í lokin var kannski aðeins of mikið af því góða en bara gaman af því.
Sigga fór svo með Loga Snæ í Borgarleikhúsið að sjá Galdrakarlinn í Oz á sunnudeginum og var það að þeirra sögn bara nokkuð fínt. Við hinir chilluðum bara á meðan, fengum okkur ís og svoleiðis.
Svo var Ísak Máni að spila í körfunni með ÍR, lokatúrneringin á þessum vetri. Hún var reyndar dýrari gerðin en þeir náðu að koma sér upp í A-riðilinn fyrir þetta lokamót en það er alltaf keppikeflið. Þarna réðust úrslitin um það hverjir yrðu meistarar í 7. flokki þetta árið. Án þess að þræða öll helstu úrslitin þá fór það þannig að ÍR-ingar töpuðu öllum sínum leikjum. Einhvern liðsheildarneista sem vantar til að standast þeim allra bestu í þessum aldursflokki snúning. Og líka smá meiri breidd.
Verð að hrósa Knattspyrnufélagi Reykjavíkur eftir þessa helgi. Þeir eru venjulega ekki minn tebolli en menn eiga að fá klapp á bakið ef þeir eiga það skilið, óháð hver á í hlut. Túrneringin var haldin í DHL-höll þeirra svarthvítu og umgjörðin var öll til fyrirmyndar. Flottir dómarar, í tilheyrandi klæðnaði enda var allt tuð og væl í lágmarki. Spilað á aðalvellinum og allir leikmennirnir fengu nöfnin sín upp á stigatöfluna og allir leikmenn og áhorfendur gátu því fylgst með stigaskori og villum einstakra leikmanna. Sem þótti nokkuð flott. Tilheyrandi tónlist í húsinu, hefðbundin AC/DC og Queen taktföst pepptónlist og andartökunum fyrir upphaf hvers leiks hljómaði Star Wars þemað. Mjög flott. Þetta virtist a.m.k. kveikja í mínum manni sem átti heilt yfir fína leiki þrátt fyrir að heildarlega hafi þetta ekki verið að virka hjá Reykjavíkurstórveldinu úr Breiðholtinu. Setti niður 9 stig í fyrsta leik og var stigahæstur með félaga sínum, man ekki eftir að það hafi gerst áður.
Sigga fór svo með Loga Snæ í Borgarleikhúsið að sjá Galdrakarlinn í Oz á sunnudeginum og var það að þeirra sögn bara nokkuð fínt. Við hinir chilluðum bara á meðan, fengum okkur ís og svoleiðis.
Svo var Ísak Máni að spila í körfunni með ÍR, lokatúrneringin á þessum vetri. Hún var reyndar dýrari gerðin en þeir náðu að koma sér upp í A-riðilinn fyrir þetta lokamót en það er alltaf keppikeflið. Þarna réðust úrslitin um það hverjir yrðu meistarar í 7. flokki þetta árið. Án þess að þræða öll helstu úrslitin þá fór það þannig að ÍR-ingar töpuðu öllum sínum leikjum. Einhvern liðsheildarneista sem vantar til að standast þeim allra bestu í þessum aldursflokki snúning. Og líka smá meiri breidd.Verð að hrósa Knattspyrnufélagi Reykjavíkur eftir þessa helgi. Þeir eru venjulega ekki minn tebolli en menn eiga að fá klapp á bakið ef þeir eiga það skilið, óháð hver á í hlut. Túrneringin var haldin í DHL-höll þeirra svarthvítu og umgjörðin var öll til fyrirmyndar. Flottir dómarar, í tilheyrandi klæðnaði enda var allt tuð og væl í lágmarki. Spilað á aðalvellinum og allir leikmennirnir fengu nöfnin sín upp á stigatöfluna og allir leikmenn og áhorfendur gátu því fylgst með stigaskori og villum einstakra leikmanna. Sem þótti nokkuð flott. Tilheyrandi tónlist í húsinu, hefðbundin AC/DC og Queen taktföst pepptónlist og andartökunum fyrir upphaf hvers leiks hljómaði Star Wars þemað. Mjög flott. Þetta virtist a.m.k. kveikja í mínum manni sem átti heilt yfir fína leiki þrátt fyrir að heildarlega hafi þetta ekki verið að virka hjá Reykjavíkurstórveldinu úr Breiðholtinu. Setti niður 9 stig í fyrsta leik og var stigahæstur með félaga sínum, man ekki eftir að það hafi gerst áður.
laugardagur, mars 31, 2012
Reiðhjól á Íslandi þá og nú
Bara til að hafa það á hreinu þá snúast þessar hugrenningar mínar ekki um að ég sé eitthvað að svekkja mig á útlögðum kostnaði sem tengist mínum blessuðu börnum. Ég hef ekki séð á eftir krónu sem fer í mat, föt, leikföng, skóla- og tómstundarkostnað o.s.frv. Maður reynir vitaskuld að gera hlutina á hagkvæman hátt sé þess einhver kostur og ef um mikinn kostnað er að ræða þá skoðar maður helstu kosti í stöðunni og tekur ákvörðun byggða á einhverju mati. Vill meina að þessi pistill snúist frekar um kaupmáttarstöðu landsmanna og eflaust væri hægt að taka einhverja gjaldeyrispælingar í framhaldinu, tengja það við launaþróun og fá út einhverja niðurstöðu en ég held að ég hætti mér nú ekki út á þá braut.
Málið er að Ísaki Mána vantaði nýtt reiðhjól, gamla græjan komin með sætisrörið alveg í toppstöðu og ekki hægt að bjóða upp á þetta á komandi sumri. Hann býr að því að vera frumburður og fær þá yfirleitt ný hjól sem ganga niður goggunarröðina. Með því að hann fái nýtt hjól þá fær Logi Snær líka "nýtt" hjól, eða öllu heldur gamla hjólið hans Ísaks. Greyið Daði Steinn, helsta von hans er að Logi sé þeim mun meiri böðull sem komi til með að ganga frá þeim græjum sem gangi til hans frá Ísaki og þar með verði að kaupa nýtt fyrir Daða.
Ég held að ég sé frekar lélegur neytandi. Verðvitund mín á flestum hlutum er frekar slæm og ef ég nenni ekki að vinna neina rannsóknarvinnu þá má oft selja mér þá hugmynd að ákveðnir hlutir eigi að kosta eitthvað ákveðið. Hvað reiðhjól varðar þá bý ég að því að hafa starfað við sölu á þessu og man því, merkilegt nokk, eitt og annað úr bransanum. Eftir að hafa tekið rúnt í vikunni á þessar helstu sérverslanir, Markið, Örninn og GÁP þá komst ég að því að ódýrasta fjallahjólið í fullorðinsflokki (dugar ekkert minna fyrir Ísak Mána) kostaði á öllum stöðunum 59.900 kr. Sem er helv... mikið að mér finnst, án þess að taka þá pælingu lengra af hverju þau kosti það sama á öllum stöðum. Ég tók opna hugann á þetta og kíkti í Hagkaup og Byko til að athuga hvort það leyndist eitthvað þar sem hægt væri að notast við. Ekki reyndist það svo, úrvalið þar nánast ekkert og vonlaust að hitta á einhvern starfsmann sem vissi hvað snéri fram eða aftur á reiðhjóli eða sýndi manni einhvern vott af áhuga í þessum pælingum. Til að gera langa sögu stutta þá fundum við grip sem drengurinn var sáttur við og rúmlega 60.000 kr hurfu af reikningnum mínum á örskotsstundu.
Sem kemur þá að því sem mér svíður mest. Þegar ég var í þessum bransa fyrir 12-14 árum þá voru ódýrustu hjólin í þessum flokki að kosta ca 23.000 kr - 25.000 kr. Veit ekki hvort menn voru graðari í innkaupum þá en það var alla vega oft hægt að fá afganga frá því sumrinu áður með 20-30% afslætti af þeim verðum á þessum árstíma. Það var ekkert sem heitið gat á þessum rúnti mínum í þetta skiptið. Ég hristi bara hausinn þegar ég rak svo augun í verðmiðann á minnstu tvíhjólunum sem kostuðu 8.900 kr back-then, 23.900 kr árið 2012.
Blákaldur raunveruleikinn og ég gat ekki annað en spurt sjálfan mig að því hvar í fjandanum ég væri staddur.
Málið er að Ísaki Mána vantaði nýtt reiðhjól, gamla græjan komin með sætisrörið alveg í toppstöðu og ekki hægt að bjóða upp á þetta á komandi sumri. Hann býr að því að vera frumburður og fær þá yfirleitt ný hjól sem ganga niður goggunarröðina. Með því að hann fái nýtt hjól þá fær Logi Snær líka "nýtt" hjól, eða öllu heldur gamla hjólið hans Ísaks. Greyið Daði Steinn, helsta von hans er að Logi sé þeim mun meiri böðull sem komi til með að ganga frá þeim græjum sem gangi til hans frá Ísaki og þar með verði að kaupa nýtt fyrir Daða.
Ég held að ég sé frekar lélegur neytandi. Verðvitund mín á flestum hlutum er frekar slæm og ef ég nenni ekki að vinna neina rannsóknarvinnu þá má oft selja mér þá hugmynd að ákveðnir hlutir eigi að kosta eitthvað ákveðið. Hvað reiðhjól varðar þá bý ég að því að hafa starfað við sölu á þessu og man því, merkilegt nokk, eitt og annað úr bransanum. Eftir að hafa tekið rúnt í vikunni á þessar helstu sérverslanir, Markið, Örninn og GÁP þá komst ég að því að ódýrasta fjallahjólið í fullorðinsflokki (dugar ekkert minna fyrir Ísak Mána) kostaði á öllum stöðunum 59.900 kr. Sem er helv... mikið að mér finnst, án þess að taka þá pælingu lengra af hverju þau kosti það sama á öllum stöðum. Ég tók opna hugann á þetta og kíkti í Hagkaup og Byko til að athuga hvort það leyndist eitthvað þar sem hægt væri að notast við. Ekki reyndist það svo, úrvalið þar nánast ekkert og vonlaust að hitta á einhvern starfsmann sem vissi hvað snéri fram eða aftur á reiðhjóli eða sýndi manni einhvern vott af áhuga í þessum pælingum. Til að gera langa sögu stutta þá fundum við grip sem drengurinn var sáttur við og rúmlega 60.000 kr hurfu af reikningnum mínum á örskotsstundu.
Sem kemur þá að því sem mér svíður mest. Þegar ég var í þessum bransa fyrir 12-14 árum þá voru ódýrustu hjólin í þessum flokki að kosta ca 23.000 kr - 25.000 kr. Veit ekki hvort menn voru graðari í innkaupum þá en það var alla vega oft hægt að fá afganga frá því sumrinu áður með 20-30% afslætti af þeim verðum á þessum árstíma. Það var ekkert sem heitið gat á þessum rúnti mínum í þetta skiptið. Ég hristi bara hausinn þegar ég rak svo augun í verðmiðann á minnstu tvíhjólunum sem kostuðu 8.900 kr back-then, 23.900 kr árið 2012.
Blákaldur raunveruleikinn og ég gat ekki annað en spurt sjálfan mig að því hvar í fjandanum ég væri staddur.
Af plankanum
Plankaverkefnið hangir enn, planki framkvæmdur á hverjum degi frá áramótum og enn hefur ekki dagur dottið út. Við héldum sama tíma í mars og í febrúar, 1:55 mín, yfirleitt með einni pásu en tókum þetta nokkrum sinnum í einni lotu. Eitthvað verður bætt í núna í apríl en ég leyfi Ísaki að stjórna tímanum.
Það virðist ekki vera einfalt að auka þolið í þessu, mér finnst þetta alltaf jafn djö... erfitt. Tók þátt í smá keppni niðri í vinnu í tengslum við eitthvað Crossfit átak þar sem plankinn var tekinn og menn reyndu að hanga sem lengst. Ég tórði í 3:04 mínútur sem mér fannst frekar slappt miðað við að þetta er eitthvað sem ég hef gert á hverjum degi síðan 01.01.2012. Ég var farinn að titra og nötra þarna í lokin og réð ekki neitt við neitt. Ísak Máni tók í framhaldinu einn svona úthaldsplanka og náði 3:01 mínútur en ég var ekki búinn að segja honum minn tíma þannig að ég held að hann hefði pínt sig extra þarna til að ná tímanum hans pápa ef hann hefði vitað hann.
Við tökum örugglega aftur svona keppni aftur í apríl og þá verður mönnum stillt upp hlið við hlið, sem ætti að vera hvetjandi fyrir báða aðila.
Það virðist ekki vera einfalt að auka þolið í þessu, mér finnst þetta alltaf jafn djö... erfitt. Tók þátt í smá keppni niðri í vinnu í tengslum við eitthvað Crossfit átak þar sem plankinn var tekinn og menn reyndu að hanga sem lengst. Ég tórði í 3:04 mínútur sem mér fannst frekar slappt miðað við að þetta er eitthvað sem ég hef gert á hverjum degi síðan 01.01.2012. Ég var farinn að titra og nötra þarna í lokin og réð ekki neitt við neitt. Ísak Máni tók í framhaldinu einn svona úthaldsplanka og náði 3:01 mínútur en ég var ekki búinn að segja honum minn tíma þannig að ég held að hann hefði pínt sig extra þarna til að ná tímanum hans pápa ef hann hefði vitað hann.
Við tökum örugglega aftur svona keppni aftur í apríl og þá verður mönnum stillt upp hlið við hlið, sem ætti að vera hvetjandi fyrir báða aðila.
mánudagur, mars 26, 2012
sunnudagur, mars 25, 2012
Jakkafatahelgi
Nokkuð þéttri helgi að ljúka. Sigga náði sér í einhvern skít og var heima lasin á föstudaginn en þurfti að skríða saman á methraða. Árshátíð hjá vinnunni minni á laugardeginum, haldin í Silfursalnum, held ég hann heiti, þarna á Hótel Borg. Matur og skemmtiatriði með nettu Bollywood þema sem var allt í lagi, toppaði reyndar ekki Hollywood pakkann frá því árinu áður. Maður var nú bara rólegur, kominn á þennan aldur, og kominn í bælið tiltöllega snemma. Partýgírinn orðinn alveg handónýtur, veit ekki hvað þetta er. Maður þarf kannski bara að panta tíma einhversstaðar og láta athuga skiptinguna.
Nánast óþarfi að fara úr fötunum því það var mæting upp í Bröttuhlíð daginn eftir í skírnarveislu. Guðrún að skíra nýja drenginn, hann Steinar Inga. Ekki skortur á veitingum sem fyrri daginn á þeim bænum en ég viðurkenni það fúslega að fyrsta verk við heimkomuna í dag var að skella mér í náttbuxurnar og leggjast á meltuna.
Nánast óþarfi að fara úr fötunum því það var mæting upp í Bröttuhlíð daginn eftir í skírnarveislu. Guðrún að skíra nýja drenginn, hann Steinar Inga. Ekki skortur á veitingum sem fyrri daginn á þeim bænum en ég viðurkenni það fúslega að fyrsta verk við heimkomuna í dag var að skella mér í náttbuxurnar og leggjast á meltuna.
Subscribe to:
Posts (Atom)
